Raising world changers

Op donderdagochtend net voordat we naar school gaan, als Hans ook thuis is, stellen Zara en Daan ons altijd honderden vragen; ‘Mama, wat gaan we doen vandaag? En wat doen we morgen? Gaan we wat drinken in een strantje (restaurant)?  En wie komt er vanavond eten? Mogen wij ook mee-eten?  Wanneer komen Lotte, Rob en Marijn?
En mogen we weer een keer naar opa en oma?’

Hans en ik houden van een gezellig en vol leven. We vinden het heerlijk als we iets leuks kunnen doen als gezin, samen, met familie en/of met vrienden. Van mensen om ons heen krijgen we energie, we genieten ervan en vieren het leven graag met velen samen.
Naast ons gezellige sociale leven zijn we ook actief betrokken bij onze kerk (C3 Amsterdam en C3 Almere), doen ons werk vol ambitie en passie (hebben beiden 2 verschillende banen, een ‘echte’ baan en een side hustle) en stappen graag uit als het gaat om nieuwe uitdagingen. Hans is bijvoorbeeld net gestart met zijn eigen bedrijf (HBnoble), terwijl Lize net is geboren en ons gezinsleven best wel bedrijvig is.

Zara en Daan (en zelfs Lize al een beetje) hebben dit ‘DNA’ van Hans en mij denk ik ook ontvangen. Een dag zonder visite of een leuk uitje is een saaie dag en lijkt niet af. Wanneer we er bijvoorbeeld voor kiezen om een ‘pyjama-dag’ te houden, kunnen de kids gerust na een heerlijke chill-dag nog vragen waar we naar toe gaan en verbaasd reageren als we zeggen dat de dag al voorbij is en we niets meer gaan doen. Zara en Daan zoeken de mensen op. Komen met ideeën wat we kunnen gaan doen die dag en denken graag met ons mee wie we snel weer moeten uitnodigen om wat leuks mee te doen.
Ook Lize laat van zich horen als ze niet bij de visite mag zitten. Ze ligt dan uitgebreid te huilen in de box (lijkt soms net alsof er iets aan de hand is) en is stil als je haar in de wipstoel gezellig bij de visite erbij laat zitten. Soms tovert ze op dat moment een prachtige, grote, mooie glimlach waarmee ze bijna lijkt te zeggen: “Mama je weet toch dat ik ook van visite en gezelligheid houd?!”

Ondanks dat ik denk dat het belangrijk en fijn is om te genieten van het leven, om uit te stappen en veel lieve vrienden en familie om je heen te hebben, is het ook belangrijk om te blijven opletten dat je niet geleefd wordt, dat je werk of je sociale leven niet gaan bepalen hoe je dag eruit ziet en dat je aan het einde van de week of misschien wel aan het einde van een dag geen energie meer over hebt en uitgeput bent.

Zo af en toe gebeurt ons dit. Onze agenda’s zijn te vol en we worden geleefd. We spreken te veel af, hebben op dat moment te veel werk liggen en meestal vindt er dan ook een groot evenement plaats in de kerk. Allemaal super leuk, maar net iets te veel.

Ik word op die momenten chagrijnig, kortaf naar mijn kinderen en reageer geprikkeld naar Hans. Op die dagen kan hij (bijna) niets goed doen en alles lijkt wel te veel. Ook ga ik minder goed voor mezelf zorgen. De chocola komt uit de kast en is in een keer op, de chips en wijn wordt op een doordeweekse avond gegeten en gedronken en aan sporten wil ik niet eens denken (ook dat nog op mijn lijstje erbij). Ik merk dat mijn lijf moe is en alleen maar wil slapen en moet mezelf motiveren om gezellig te doen voor de volgende activiteit die we hebben ingepland.

Inmiddels heb ik mogen leren hiervan. En ondanks dat we die te volle agenda nog zo af en toe hebben, weet ik wel beter te zorgen voor mezelf, maar ook voor ons gezin.

Hans en ik spreken tegenwoordig de planning van de hele week door. Meestal op zondag aan het einde van de middag met een glas wijn en een chippie voor de kids. Een moment dat iedereen ontspannen en gezellig is. We bekijken wat er allemaal in de planning staat en waar er momenten van opladen en rust zijn. Zijn die momenten er niet of te weinig, dan proberen we die in te schuiven. Dit betekent voor Hans dat hij gezellig gaat squashen met vrienden of naar de bios gaat voor een echte ‘mannen-film’, maar ook een moment van sporten thuis of het kijken van een surfwedstrijd op de televisie.
Ik plan momenten in om te kunnen lezen of schilderen en schrijven. Maar ook ben ik extra bewust van mijn voeding en probeer ik zoveel mogelijk te kunnen bewegen/sporten als in die week past. Voor Zara en Daan proberen we momenten in te plannen waar ze lekker lang in hun pyjama kunnen lopen of tijd om samen met ons een spelletje te doen, maar ook denken we na over de avonden dat we de tijd hebben om ze met aandacht naar bed te kunnen brengen en lang voor te kunnen lezen. Momenten om samen als gezin lekker gek te kunnen doen of samen te kunnen stoeien. Allemaal kleine dingen, maar met een mega impact.

Ik hoop dat Zara, Daan en Lize ons ‘DNA’ van een gezellig en vol leven blijven houden. Dat ze blijven kiezen voor het vieren en genieten van een mooi leven. Maar dat ze ook weten dat je soms even pas op de plaats moet maken en momenten mag creëren om goed voor jezelf te zorgen, zodat je daarna weer heerlijk verder kan genieten van je volle en gezellige leven!