Raising world changers

Link naar de podcast

Zara zit achterin de auto en kijkt een beetje beteuterd. “Wat is er?” vraag ik haar met een rustige toon. “Ik wilde zo graag samen naar de IKEA mama. Ik had zo’n zin in vleesballetjes en ik wilde zo graag iets nieuws uitzoeken voor mijn kamer.”
Ik begrijp de frustratie van Zara en dat ze teleurgesteld is. Het plan was idd dat we naar de IKEA zouden gaan met zijn allen na de kerk. Helaas zijn de regels veranderd door COVID-19 en mogen we niet meer als gezin naar binnen, omdat we dan met teveel mensen zijn. Ik probeer dit aan Zara uit te leggen, maar eigenlijk geef ik haar wel gelijk. Die COVID-19 regels, we moeten er naar luisteren, maar net als Zara baal ik er zelf ook wel van.

“Mama, heeft de baas van Nederland alweer gezegd dat ik mag zwemmen?” vraagt Daan. Hij was net lekker begonnen, had zijn eerste vissen-diploma verdient en was gemotiveerd om zijn volgende dieren-diploma zo snel mogelijk te halen. “Ik weet het niet Daan, minister Rutte vertelt dat binnenkort. Ik hoop dat de regels weer ietsje minder streng worden” zei ik zo positief mogelijk. Daan kijkt teleurgesteld en er loopt een traan over zijn wangen. “Ik vind die regels maar stom mama!” zegt hij boos.
Ik begrijp Daan, ook ik vind deze regel stom en ik snap niet waarom zijn zwemlessen niet door mogen gaan. Toch probeer ik positief te reageren en geef hem aan dat hij nu lekker alle tijd heeft om op maandag met zijn vriendjes te spelen. Gelukkig vindt hij dit ook een fijn idee en rent hij naar buiten om met zijn vriendjes te spelen.

Inmiddels hebben Zara, Daan en Lize er een hele nieuwe woordenschat bij. De COVID-19 woorden van 2020 zijn een rits aan woorden waarvan ik me afvraag of ik deze woordenschat ook al had op hun leeftijd. Zara en Daan kennen minister Rutte inmiddels van naam en weten hoe hij eruitziet. Hij is de baas van Nederland en bepaald wat wel en niet mag in Nederland door Corona. COVID-19 en Corona zijn termen die de kids regelmatig gebruiken en Lize schreeuwt zo af en toe door het huis dat ze haar mondkapje niet kan vinden en dat ze daar mee wil spelen. Ook zijn ze alle drie getraind om in hun arm te niezen, ‘elleboog highfives’ te geven en om in de rij te staan voor een winkel omdat er te veel mensen binnen zijn.

Hans en ik proberen ons leven zo normaal mogelijk te leven binnen de regels en grenzen van COVID-19, maar zo af en toe hebben wij er ook de balen in. Daar waar ik aan het begin dacht dat het een kort seizoen van aanpassen zou zijn, lijken sommige dingen bijna normaal te worden, terwijl ik het eigenlijk niet normaal wil vinden.

• Met 30 mensen in de kerk, zingen met een mondkapje op en naar elkaar zwaaien was even ok, maar nu vind ik het vervelend en baal ik ervan dat ik niet iemand een knuffel kan geven als zij bijvoorbeeld verdrietig is.
• Het niet naar een restaurant toe kunnen om samen met onze kids gezellig wat te kunnen drinken, was even ok. We kozen ervoor om zelf dingen mee te nemen of het thuis gezellig te maken, maar nu wordt het koud en is chocomelk halen bij een kraampje niet elke keer meer leuk.
• Ook komen Sinterklaas en Kerst eraan. Bij ons echte familiefeesten (ik heb 2 broers en 2 zussen, allemaal met aanhang, dus ons huis is altijd vol). Ik keek altijd uit naar die tijd. Gezellig samen met mijn broers en zussen Sinterklaasavond vieren of aan een mooi gedekte kersttafel genieten van het heerlijke eten dat mijn vader had gemaakt. Samen met de kids gingen we naar de grote Sinterklaasshow en we hadden de kaartjes altijd al weken vooraf klaarliggen en keken er naar uit. Maar ook de kerstshow in de kerk was iets waar we naar uit keken en al dagen vooraf genoten van de voorpret! Dit jaar helaas geen kaartjes voor een Sintshow of Kerstdienst. Ook geen Sinterklaasavond met alle broers en zussen of een grote lange kersttafel waaraan we allemaal samen zitten.

Naast dat Hans en ik ervan balen en de spontane leuke dingen niet zomaar meer kunnen, vind ik het eigenlijk nog het meest moeilijke dat ik mijn kinderen geen goede antwoorden kan geven. Ik weet niet hoelang dit allemaal nog gaat duren, ik weet niet waarom de keuze is gemaakt om de zwemles tijdelijke te stoppen of de horeca te sluiten. Ik weet niet of het straks voorbij is als mensen de optie krijgen om zich te laten vaccineren. En ik weet niet of wij ons wel/niet gaan laten vaccineren op het moment dat we de keuze hebben. Ik weet niet welke invloed COVID-19 gaat hebben op de ontwikkeling van Zara, Daan en Lize op school en in hun beeld van de wereld. Ik weet niet hoe de economie zich straks ontwikkeld en welke invloed dat heeft op ons gezin. Ik weet niet of we straks weer in volle kerkzalen zitten en de kids hun vriendjes dan allemaal weer tegelijk kunnen zien. Ik weet niet waarom de vader van een vriendinnetje van Zara wel ziek is geworden en waarom de juf niet ziek wordt.

Al dat niet weten, maakt mij als moeder onzeker. Laat me twijfelen of we de juiste keuzes maken en hoe we onze kinderen zoveel mogelijk kunnen beschermen in deze gekke tijd.

… Kijk eens hoe zij geleefd hebben en gestorven zijn, vertrouw net zo op God als zij deden. Jezus Christus was, is en blijft voor altijd Dezelfde.
Hebreeën 13:7b-8

De Here is uw beschermer. Zoals uw schaduw u nooit verlaat, blijft ook Hij altijd bij u.
Psalmen 121:5

Waar zijn zorgen trouwens goed voor? Kun je je leven erdoor verlengen?
Lucas 12:25

Af en toe ben ik zo blij dat Gods Woord echt tot me kan spreken. Dat de Bijbelverzen die ik op dat moment nodig heb ‘zomaar’ de devotional tekst van die dag zijn. Of dat ik ‘toevallig’ net die bladzijde lees in de Bijbel waarin ik een tekst lees die me weer even herinnerd aan dat ik het allemaal niet hoef te weten. Die me laat weten dat Mijn Vader in de Hemel dit lange COVID-19 seizoen al lang al zag aankomen.

En na zo’n Bijbeltekst te hebben gelezen kan ik weer net iets helderder kijken en voelen zonder angst. Ik ben die last van angst en onzekerheid, van twijfels weer even kwijt. Ik kan zien hoe goed Hij voor ons gezin zorgt en de mensen om ons heen. Ik zie welke fijne dingen we als gezin wel kunnen doen en hoe we de mensen om ons heen Zijn liefde en blijdschap ook kunnen geven.

Ik kan de mooie dingen zien die dit seizoen ook brengt. De kinderen en wij hebben veel meer rust en ruimte gekregen in ons leven, we moeten heel veel minder dan voorheen het geval was. Hans en ik hebben veel meer invloed op Zara, Daan en Lize als het gaat om de informatie die ze van de wereld krijgen en wat wij er als gezin van vinden. We hebben als gezin veel meer tijd samen om lekker naar het bos of het strand te kunnen en plannen spontane ‘thuis-bioscoop’ momenten of spelletjes middagen. Hans en ik kunnen nog meer dan voorheen onze kinderen opbouwen met woorden van positiviteit, waarheid en woorden die bekrachtigen.
Er is ruimte om onze nieuwe buren te leren kennen en ze te helpen als dat nodig is met bijvoorbeeld de tuin of voor ze te koken. Mijn broers en zussen zien we nog steeds en eigenlijk heb ik nu meer dan ooit de tijd om echt met ze te kletsen i.p.v. dat er een andere broer of zus is die er tussendoor komt.

En nu ik er goed naar kan kijken terwijl ik dit opschrijf, mijn kinderen die leren eigenlijk in deze tijd iets heel moois! Ze leren dat we hele fijne mensen om ons heen hebben; ons gezin, onze vrienden en familie en dat we samen het leven mogen leven.  We kunnen samen genieten van de fijne en minder fijne momenten. We kunnen samen voor elkaar zorgen als het de ander even niet lukt.
Ze leren dat Koning Jezus, onze Vader in de Hemel, altijd bij ons is en dat er geen storm te groot is om aan te kunnen, gewoon omdat Hij altijd voor ons zorgt en allang al weet wat er gaat komen.