Raising world changers

‘Mama, niet kijken! Niet kijken, mama!’
Lize staat stil in een hoekje en kijkt me streng aan. Ze wijst met haar vingertje naar me terwijl ze bovenstaande naar me roept. Ik moet er een beetje om lachen, maar draai me keurig om zoals ze van me vraagt. Niet lang daarna heb ik een nieuwe luier en doekjes in mijn handen om haar luier te verschonen.
Tijd voor een nieuwe fase; potty training it is!

Zara en Daan zijn beide geboren in het voorjaar. Op het moment dat zij klaar waren om zindelijk te worden, was het buiten prachtig weer en was een paar dagen oefenen in hun blote billen buiten voldoende om de eerste stappen te zetten in het zindelijk worden.
Bij Lize is het een ander verhaal. Het is buiten nog geen mooi weer en de aanpak die ik voor haar broer en zus gebruikte, is helaas bij haar niet in te zetten. Ondanks dat ik niet heel moeilijk ben in een huis waarin geleefd wordt met kinderen en dat ongelukjes in een huis met jonge kinderen nu eenmaal gebeuren. Is een dreumes die binnen zindelijk moet worden zonder luier een ander uiterste.

Lize kijkt heel erg op naar haar broer en zus. De onderbroeken van Zara waren al een tijdje in beeld bij Lize en als ze de kans kreeg deed ze een onderbroek van haar zus aan over haar romper. Om hierop in te spelen koos ik ervoor om Lize al vroeg over te laten stappen van haar rompers, naar een hemd met een onderbroek. De Minnie Mouse onderbroeken en hemden van Elsa waren een schot in de roos.  Vol trots liet Lize haar ondergoed aan iedereen zien (direct dus een lesje aan wie mag/kan je dit wel en niet laten zien 😉 ).

Daarna hebben we voor Lize luierbroekjes gekocht. Ze was er super trots op. En alle momenten die wij konden vinden prezen we Lize de hemel in. ‘Kijk nou, Lize is al zo groot! Ze draagt gewoon een grote meiden broek-luier!’ Lize liep weer vol trots door het huis. En groeide op die momenten volgens mij zelfs nog een paar centimeter meer.

Nadat ze gewend was aan haar ondergoed en daarna aan haar broek-luiers, zijn we gaan oefenen met poepen op de w.c. (bewust niet op het potje, want dat schoonmaken is toch wel vies). Elke keer als het leek dat ze moest poepen (bij Lize was dat naar een stil hoekje gaan) nodigde we Lize uit om het te proberen op de w.c. Soms wilde ze dit en ging het goed. Soms had ze hier geen zin in of vond ze het zomaar ineens heel spannend en sloegen we die beurt over. De aandacht ging naar de momenten dat ze haar best deed en ze kreeg natuurlijk nog meer lof als het ook daadwerkelijk lukte.

Inmiddels gaat het poepen op de w.c. goed en zijn we nu aan het oefenen om te plassen op de w.c. In dit deel van de ‘potty-training’ maak ik gebruik van haar grote broer en zus. Wanneer we weggaan moet iedereen naar de w.c. Lize mag dat nu dus ook net als haar broer en zus. Na eet en drink momenten daag ik Lize uit om het te proberen. Aan het begin ga ik met Lize mee naar de w.c. Zingen we samen liedjes als ze het een beetje spannend vindt of kletsen we over wat we allemaal zien om ons heen. Het maakt dat Lize zich op haar gemak voelt en ziet dat plassen eigenlijk best wel fijn is.
De complimentjes die we geven na het proberen of als het gelukt is helpen Lize om door te zetten. Bij Lize werken de stickers ook erg goed. De eerste ronde plakte we onbeperkt stickers op een blad op de w.c. De korte en snelle beloning was voldoende voor Lize. Inmiddels hebben we er een doel aan gesteld: ‘bij 10 stickers, krijg je een klein cadeautje’. En nu: ‘bij 20 stickers krijg je een cadeautje’. Lize doet haar best om stickers te verdienen en wil graag alle stickers sparen voor het cadeautje wat boven de w.c. voor haar klaar staat. Haar drive om naar de w.c. te gaan is op dit moment dus een beloning en dit werkt voor Lize heel erg goed.

Straks verwacht ik dat Lize net als haar broer en zus niet meer in haar luier wil plassen omdat dat vies voelt. De trigger van een sticker of een compliment is dan waarschijnlijk ook niet meer nodig omdat haar lijf getraind is om zelf optijd aan te voelen om naar de w.c. te gaan.

Er zijn heel veel verschillende theorieën over hoe je een zindelijkheidstraining kunt aanpakken. Bovenstaande werkt goed voor ons gezin en voor Lize. Maar mogelijk heeft jouw kind iets anders nodig of past deze aanpak niet bij jou. Bekijk samen met je partner wat voor jullie zou kunnen passen en probeer dit een periode uit (geef niet te snel op). Soms ben je te snel met de zindelijkheidstraining, schroom dan niet om te stoppen en het op een later moment nog een keertje te proberen.

Ennuh tip uit ervaring; onderbroeken en poetsdoeken klaar leggen op een makkelijk plek, kan nooit kwaad!